صفحه اصلی » مطالب روانشناسی » روان‌بیان » روانشناسی » اختصاص دادن زمانی به تنهایی با خود چقدر در سلامت روان تاثیر دارد؟

اختصاص دادن زمانی به تنهایی با خود چقدر در سلامت روان تاثیر دارد؟

افراد تمایل دارند موجوداتی اجتماعی باشند و تحقیقات نشان داده است که ارتباطات اجتماعی برای سلامت عاطفی و جسمانی بسیار حیاتی است. با این حال، اختصاص دادن زمان به تنهایی نیز نقش مهمی در سلامت روان ایفا می‌کند. بودن در کنار دیگران با پاداش همراه است اما استرس را نیز به همراه دارد. ممکن است شما نگران فکر مردم باشید و رفتار خود را تغییر دهید تا از طرد شدن اجتناب کنید و با بقیه گروه هماهنگ شوید.

اگرچه ممکن است هزینه دادن در روابط بخشی از یک دنیای اجتماعی باشد، اما برخی از این چالش‌ها نشان می‌دهد که چرا گذراندن زمان به تنهایی می‌تواند اینقدر مهم باشد. اختصاص دادن زمانی به تنهایی به شما این فرصت را می‌دهد که از فشارهای اجتماعی رهایی یابید و از افکار، احساسات و تجربیات خود استفاده کنید.

همه گیری COVID 19 هم چالش‌های تنهایی و هم کمبود زمان تکی برای خود فرد را نشان داد. در جایی که بسیاری از مردم با احساس انزوا و تنهایی دست و پنجه نرم می‌کردند، دیگران با چالش‌هایی روبرو شدند که ناگهان زمان زیادی را در فضایی نزدیک با اعضای خانواده یا هم اتاقی‌ها سپری می‌کردند. تار شدن مرزهای زندگی کاری و کمبود زمان به این معنی است که بسیاری از مردم ناگهان هیچ زمانی را برای اختصاص دادن به خود و تنهایی با خود در اختیار نداشتند.

چرا گذراندن زمان به تنهایی اینقدر مهم است؟

یافتن زمانی برای تنها بودن می‌تواند چندین مزیت کلیدی داشته باشد. برخی از این موارد عبارتند از:

اکتشافات شخصی

خلاقیت

انرژی اجتماعی

اکتشافات شخصی

راحت بودن در تنهایی خود می‌تواند به شما زمان و آزادی را بدهد تا بتوانید بدون دخالت دیگران به طور واقعی احساسات خود را کشف کنید. این می‌تواند راهی برای امتحان چیزهای جدید، موضوعات تحقیقاتی که شما را مجذوب خود می‌کند، کسب دانش و حتی تمرین روش‌های جدید بیان خود باشد.

اختصاص دادن زمان به تنهایی به این معنی است که می توانید بدون فشارها و قضاوت‌هایی که دیگران ممکن است تحمیل کنند، این موارد را کشف کنید. داشتن وقت برای خود برای رشد و پیشرفت فردی بسیار مهم است. به جای نگرانی در مورد نیازها، علایق و نظراتی که دیگران ممکن است داشته باشند، زمان تنهایی به شما اجازه می‌دهد تا بر روی خودتان تمرکز کنید.

خلاقیت

تنهایی فرصتی است تا بتوانید ذهن خود را سرگردان کرده و خلاقیت خود را تقویت کنید. بدون نیاز به مراقبت یا تعامل با افراد دیگر، می‌توانید تأثیرات بیرونی را نادیده بگیرید و به درون تمرکز کنید.

تحقیقات در واقع نشان می‌دهد که تنها بودن می‌تواند منجر به تغییراتی در مغز شود که به روند خلاقیت کمک می‌کند. یک مطالعه نشان داد افرادی که عمداً تمایل دارند وقت‌شان را تنها بگذرانند، نیز افرادی خلاق هستند.

در مطالعه ای که در سال 2020 در مجله Nature Communications منتشر شد، محققان دریافتند که انزوای اجتماعی درک شده (به نام تنهایی) منجر به افزایش فعالیت در مدارهای عصبی مربوط به تخیل می شود. هنگامی که مغز با عدم تحریک اجتماعی رها می‌شود، شبکه‌های خلاق خود را تقویت می‌کند تا به پر کردن خلا کمک کند.

انرژی اجتماعی

غالبا تنها زندگی کردن با دید منفی همسو می‌شود اما، محققان دریافتند افرادی که تنها زندگی می‌کنند ممکن است در مقایسه با افرادی که با دیگران زندگی می‌کنند، دارای زندگی اجتماعی غنی تر و انرژی اجتماعی بیشتری باشند.

اریک کلاینبرگ، جامعه شناس در کتاب خود “Going Solo” اشاره می‌کند که از هر هفت بزرگسال آمریکایی یک نفر تنها زندگی می ‌کند. کلاینبرگ دریافت که این بزرگسالان نه تنها تنها نیستند بلکه بسیاری از آن‌ها زندگی اجتماعی غنی تری دارند.

دلایل تنها بودن همیشه آسان نیست.

زمان تنهایی می‌تواند برای برخی از افراد به دلایل مختلف چالش برانگیز باشد. یک مطالعه نشان داد که بسیاری از مردم ترجیح می‌‎دهند به خودشان شوک الکتریکی دردناک بدهند تا این‌که تنها با افکار خود بنشینند.برخی از این دلایلی که افراد ممکن است با تنهایی مشکل داشته باشند عبارتند از:

  1. نداشتن تجربه تنهایی: برخی از افراد ممکن است به تنهایی عادت نداشته باشند زیرا آن‌ها به بودن در کنار دیگران عادت دارند. فقدان ناگهانی تحریک اجتماعی می‌تواند باعث جدا شدن یا قطع ارتباط آن‌ها شود.
  2. افکار و احساسات ناراحت کننده: در موارد دیگر، تنها بودن و تمرکز بر درون می‌تواند دشوار یا حتی دردناک باشد. مردم ممکن است این درون‌نگری را ناراحت کننده بدانند یا خود را درگیر نشخوار و نگرانی کنند.
  3. ننگ اجتماعی: انگ تنها بودن نیز می‌تواند در شکل‌گیری احساس مردم در مورد تنهایی نقش داشته باشد. برای کسانی که در معرض نگرش‌های منفی نسبت به تنهایی قرار گرفته اند یا آن را نوعی رفتار ضداجتماعی یا طرد اجتماعی می‌دانند تنهایی می‌تواند نوعی مجازات دردناک به نظر برسد.

همچنین مهم است که توجه داشته باشید که جنبه‌های شخصیتی شما، و همچنین ترجیحات فردی شما، می‌تواند در تعیین میزان تنهایی شما و زمان مفید بودن آن نقش داشته باشد.

افراد برون‌گرا از تجربیات اجتماعی احساس انرژی می‌کنند، بنابراین تنهایی ممکن است برای آن‌ها چالش برانگیزتر باشد. اما درون‌گراها، از تنهایی انرژی می‌گیرند.

با این حال، فکر نکنید که فقط به دلیل برون‌گرا بودن، از گذراندن وقت به تنهایی لذت نخواهید برد. در یک مطالعه، روانشناس اجتماعی Thuy vi Thi Nguyen دریافت که درون‌گراها و برون‌گراها در واقع در میزان لذت‌هایی که از تنهایی به دست می‌آورند تفاوت ندارند. بر خلاف تصور عموم، افراد درون‌گرا بیشتر از برون‌گرا از تنهایی لذت نمی‌بردند.

نویسندگان توضیح می‌دهند: “یافته‌‎های ما نشان می دهد افرادی که به انتخاب‌ها و اعتقادات خود وفادار می‌مانند، علیرغم تمایل به اجتماعی بودن یا ناامنی در اطراف دیگران، بیشتر به تنهایی علاقه‌مند می‌شوند و برای گذراندن وقت با خود ارزش قائل می‌شوند.”

صرف نظر از نوع شخصیت شما، ممکن است مواقعی وجود داشته باشد که بتوانید از زمان با کیفیتی برای خود بهره مند شوید.

تنهایی در برابر تنهایی

حتی قبل از همه گیری، کارشناسان نسبت به همه گیری تنهایی هشدار دادند که سلامتی افراد را در هر سنی تهدید می‎‌کند. تحقیقات نشان می‌دهد که مردم اکنون بیشتر از گذشته احساس تنهایی می‌کنند. بر اساس یک گزارش در سال 2018، نیمی از آمریکایی‌ها گاهی اوقات احساس تنهایی می‌کنند، در حالی که 25 درصد آن‌ها تقریباً همیشه احساس تنهایی می‌کنند.

شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد تنهایی می‌تواند پیامدهای مخربی برای سلامتی داشته باشد. این روند با افزایش فشار خون، تسریع در افت شناختی، اضطراب اجتماعی و افزایش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر ارتباط دارد.

تنهایی با طیف گسترده ای از پیامدهای منفی سلامتی از جمله افزایش خطر ابتلا به افسردگی، اضطراب، چاقی، فشار خون بالا و مرگ زودهنگام مرتبط است.

اما مهم است که به یاد داشته باشید که محققان این ایده را بررسی کرده اند که مقدار مشخصی از زمان به تنهایی می‌تواند به همان اندازه برای سلامت عاطفی و جسمانی حیاتی باشد.

نشانه هایی که به زمان تنهایی نیاز دارید:

تشخیص نشانه‌هایی که نشان می‌دهد ممکن است به مدتی دور از دیگران نیاز داشته باشید، همیشه آسان نیست. برخی از نشانه‌هایی که باید مراقب آن‌ها باشید عبارتند از:

احساس دم دمی بودن

گاهی اوقات با چیزهای جزئی به راحتی تحریک می‌‎شوید.

از دست دادن علاقه به انجام کارها با افراد دیگر

احساس غرق شدن یا تحریک بیش از حد

مشکل در تمرکز کردن

نگرانی در مورد گذراندن وقت با افراد دیگر

خبر خوب این است که حتی اگر با هریک از این علائم دست و پنجه نرم می‌کنید، کمی زمان تنها می‌تواند تأثیر ترمیمی قابل توجهی داشته باشد.

چگونه زمان را به تنهایی سپری کنیم

اگر به این فکر می‌کنید که مدتی را تنها بگذرانید، مهم است که این کار را به شیوه ای انجام دهید که برای سلامت روانی شما مفید باشد. تنها بودن زمانی مفید است که داوطلبانه باشد. همچنین مهم است که احساس کنید هر زمان که دوست دارید می‌توانید به دنیای اجتماعی خود بازگردید:

  1. زمانی را انتخاب کنید: زمانی که می‌خواهید مدتی را تنها بگذرانید را مشخص کنید. آن زمان را در برنامه خود برنامه ریزی کنید و مطمئن شوید که دیگران می‌دانند که نباید در این مدت ارتباط با شما را قطع کنند.
  2. رسانه های اجتماعی را خاموش کنید: برای از بین بردن عوامل مزاحم، به ویژه مواردی که باعث مقایسه خودمان با دیگران می‌شود، کار کنید. تمرکز شما باید بر افکار و علایق خود شما باشد و نه بر روی آنچه دیگران انجام می‌دهند.
  3. برنامه ریزی کنید: همه نمی‌توانند وقت خود را تنها بگذرانند، بنابراین ممکن است برنامه ریزی برای کارهایی که می‌خواهید انجام دهید مفید باشد. این ممکن است شامل زمان آرامش، جستجوی سرگرمی مورد علاقه یا خواندن کتاب باشد.
  4. پیاده روی کنید: تحقیقات نشان داده است که پیاده روی و بودن در طبیعت می تواند تأثیر مثبتی بر سلامتی داشته باشد. اگر احساس می‌کنید از تعاملات اجتماعی زیاد خسته شده اید، گذراندن کمی وقت در خارج از منزل با لذت بردن از تغییر مناظر می‌تواند تأثیر ترمیمی داشته باشد.

هر فرد نیازهای متفاوتی برای تنهایی و زمان اجتماعی دارد، بنابراین سعی کنید بین این دو که برای نیازهای منحصر به فرد شما کار می‌کند تعادل ایجاد کنید. بعضی از آنها ممکن است فقط چند دقیقه برای برطرف کردن خلق و خوی بد نیاز داشته باشند، در حالی که دیگران ممکن است به زمان بیشتری برای تنهایی نیاز داشته باشند.

ایجاد فضا برای تنهایی:

یافتن زمان برای تنهایی همیشه آسان نیست. اطرافیان شما ممکن است نیازهای اجتماعی متفاوتی داشته باشند و نیاز شما به تنهایی را درک نکنند. تعهدات خانوادگی و مسئولیت‌های والدین نیز می‌تواند تعیین وقت برای خود را دشوار کند. برخی از کارهایی که می‌توانید انجام دهید تا مطمئن باشید که زمان مورد نیاز خود را دریافت می‌کنید:

  1. روشن و واضح حرفتان را بزنید: به اطرافیان خود، هم اتاقی‌ها، اعضای خانواده یا شریک زندگی خود بگویید که به زمان تنهایی نیاز دارید.
  2. دقیق باشید: به مردم اطلاع دهید که این به چه معناست. به عنوان مثال، ممکن است بگویید که برای مطالعه کتاب، تماشای یک برنامه تلویزیونی یا گوش دادن به پادکست به زمان مشخصی نیاز دارید.
  3. انعطاف پذیر باشید: اگر سعی می‌کنید زمانی را برای خود بیابید اما با دیگران زندگی می‌کنید ، احتمالاً باید انعطاف پذیر باشید و به دنبال فرصت‌هایی باشید تا برای خود وقت بگذارید.

سعی کنید صبح زود از خواب بیدار شوید تا قبل از شروع بیدار شدن دیگران در خانه، از زمان آرام خود لذت ببرید. اگر این راه برایتان ممکن نیست، انجام کارهایی مانند پیاده روی در خارج از منزل یا محول کردن وظیفه مراقبت از فرزندان به دیگر اعضای خانواده می‌تواند مفید باشد.

در آخر…

در حالی که گاهی تنها بودن با تنهایی محض اشتباه گرفته می‌شود، واضح است که وقت گذاشتن برای خود برای سلامت روانی و بهزیستی مهم است. اگر فکر می‌کنید که احساس کسالت یا ناراحتی دارید، سعی کنید با یک تکه کوچک از زمان تنهایی شروع کنید که به شما اجازه می‌دهد روی یک کار خاص تمرکز کنید.

همان‌طور که در لذت بردن از زمان خود بهتر می‌شوید، ممکن است دریابید که این زمان به تنهایی به شما کمک می‌کند تا هنگام بازگشت به حلقه اجتماعی خود احساس تجدید و الهام کنید.

حال با ماروم

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×