اختلال پرخوری عصبی چیست؟

اختلال پرخوری عصبی چیست؟

اختلال پرخوری عصبی، همچنین به عنوان بولیمیا شناخته می‌شود، یک اختلال خوردن است. معمولاً با خوردن مقادیر زیاد غذا در مدت زمان کوتاه و به دنبال آن پاکسازی مشخص می‌شود. پاکسازی می‌تواند از طریق استفراغ اجباری، ورزش بیش از حد، یا با مصرف ملین‌ها یا ادرارآورها رخ دهد.پرخوری عصبی یک بیماری جدی است که می‌تواند زندگی را تهدید کند. رفتارهای پاکسازی همچنین می‌تواند شامل روش‌های سختگیرانه دیگری برای حفظ وزن مانند روزه‌داری، ورزش یا رژیم‌های غذایی شدید باشد.

پرخوری عصبی همچنین ممکن است باعث ایجاد وسواس در دستیابی به اندازه یا شکل غیر واقعی بدن شود. فردی که با این اختلال خوردن زندگی می‌کند ممکن است در مورد وزن خود وسواس داشته باشد و اغلب می‌تواند از خود انتقاد کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد پرخوری عصبی و همچنین راه‌هایی که ممکن است به خود یا یکی از عزیزان مبتلا به این اختلال خوردن کمک کنید، در ادامه با ماروم همراه باشید.

فهرست مطالب

علائم اختلال پرخوری عصبی چیست؟

پرخوری عصبی شامل علائم زیر است:

  • ترس از افزایش وزن
  • اظهار نظر در مورد “چاق” بودن
  • دغدغه وزن و بدن
  • یک تصویر شدیدا منفی از خود
  • پرخوری، معمولا در یک دوره 2 ساعته
  • استفراغ خود القا شده
  • استفاده نادرست از ملین‌ها یا ادرارآور‌ها
  • استفاده از مکمل‌ها یا گیاهان دارویی برای کاهش وزن
  • ورزش بیش از حد و اجباری
  • دندان‌های لکه‌دار (از اسید معده)
  • رفلکس اسید
  • پینه در پشت دست شما
  • بلافاصله بعد از غذا به دستشویی بروید
  • نخوردن در حضور دیگران
  • یبوست
  • کناره‌گیری از فعالیت‌های اجتماعی معمولی

پرخوری عصبی چه عوارضی دارد؟

عوارض ناشی از پرخوری عصبی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • نارسایی کلیه
  • مشکلات قلبی
  • بیماری لثه
  • پوسیدگی دندان
  • مشکلات گوارشی یا یبوست
  • زخم و آسیب معده
  • کم آبی بدن
  • کمبود مواد مغذی
  • عدم تعادل الکترولیتی یا شیمیایی
  • عدم وجود دوره قاعدگی
  • اضطراب
  • افسردگی
  • سوء مصرف مواد مخدر یا الکل

چه کسی در معرض خطر ابتلا به اختلال پرخوری عصبی است؟

پرخوری عصبی می‌تواند هر فردی را در هر سنی یا با هر وزنی مبتلا کند. در زنان شایع‌تر است به طوری که نسبت زن به مرد تقریباً 10:1 است و سن متوسط شروع آن حدود 12 سالگی تخمین زده می‌شود. این اختلال در نوجوانی و اوایل بزرگسالی به اوج خود می‌رسد. اختلال پرخوری در کودکان به صورت خوردن بدون کنترل بدون مصرف بیش از حد غذا روی می‌دهد که اغلب به افزایش چربی بدن، افزایش وزن و افزایش نشانه‌های روانشناختی ارتباط دارد اما اختلال پرخوری با پاکسازی همراه نیست و حتی این اختلال هم در نوجوانی و اوایل بزرگسالی بیشتر دیده می‌شود.

عوامل خطر شامل موارد زیر است:

  • عوامل اجتماعی
  • آرایش بیولوژیکی
  • ژنتیک
  • سلامت روانی

چگونه می‌توانید به یک فرد مبتلا به اختلال پرخوری عصبی کمک کنید؟

چه کسی در معرض خطر ابتلا به اختلال پرخوری عصبی است؟

اگر فکر می‌کنید که عزیزتان به کمک نیاز دارد، مهم است که بدون هیچ قضاوتی به او بگویید که در کنار او هستید. سعی کنید جملاتی مانند موارد زیر را بگویید:

  • من اینجا هستم تا گوش کنم.
  • آیا می‌توانم در یافتن یک پزشک یا روانشناس به تو کمک کنم؟
  • آیا برای قرار ملاقات به کمک نیاز داری؟ آیا می‌توانم همراهیت کنم؟
  • تو آدم بزرگی هستی زیرا…
  • من به تو افتخار می‌کنم.

از گفتن جملات زیر پرهیز کنید:

  • نباید یک دفعه زیاد غذا بخوری.
  • آیا نمی‌توانی پاکسازی را متوقف کنی؟
  • شما باید کمک بگیرید.
  • به نظر خوب میای.
  • چرا نگران ظاهرت هستی؟
  • من رفتارهای تو را درک نمی‌کنم.

 به طور کلی هر جمله سرزنشی باید ممنوع باشد.

چه چیزی باعث پرخوری عصبی می‌شود؟

بولیمیا هیچ علت شناخته شده‌ای ندارد. با این حال، تصور می‌شود که ترکیبی از عوامل خاص می‌تواند بر توسعه آن تأثیر بگذارد. اینها می‌توانند شامل منبع قابل اعتماد باشند:

  • ژن‌ها
  • سابقه خانوادگی
  • یک رویداد آسیب‌زا در گذشته
  • تأثیرات اجتماعی یا فرهنگی

یک بررسی در سال 2019 و همچنین برخی تحقیقات قدیمی‌تر، نشان می‌دهد که پرخوری عصبی ممکن است با کمبود سروتونین در مغز نیز مرتبط باشد. این انتقال‌دهنده عصبی مهم به تنظیم خلق‌وخو، اشتها و خواب کمک می‌کند.

اختلال پرخوری عصبی در dsm5

در فضای مجازی تست اختلال پرخوری را حتما مشاهده کرده‌اید شاید در مورد اختلال پرخوری بتوان به عنوان شروع اغدام برای درمان استفاده کرد که همان هم جای شک دارد و تشخیص هر اختلال روانی مستلزم بررسی دقیق و مصاحبه بالینی است اما در مورد اختلال پرخوری عصبی و جدی بودن این اختلال، در ابتدا باید به لحاظ پزشکی بررسی‌های لازم انجام  شود. ارزیابی روانشناختی کمک می‌کند تا رابطه فرد با غذا و تصویر بدنش درک شود. از معیارهای راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) استفاده خواهد کرد.

معیارهای مورد استفاده برای تشخیص بولیمیا عبارتند از:

  • پرخوری مکرر (خوردن مکرر در مدت زمان حدود دو ساعت؛ احساس نداشتن کنترل بر خوردن در طول دوره)
  • رفتارهای نامناسب جبرانی، پاکسازی منظم از طریق استفراغ، ورزش زیاد، استفاده نادرست از ملین ها یا روزه گرفتن
  • پرخوری و پاکسازی که به طور متوسط حداقل یک بار در هفته به مدت 3 ماه اتفاق می‌افتد.
  • ارزیابی خود بی‌دلیل تحت تأثیر شکل و وزن بدن است.
  • علائم در طول اختلال بی‌اشتهایی عصبی اتفاق نمی‌افتد.

همچنین پرخوری عصبی را از خفیف تا شدید طبقه بندی می‌کند:

  1. خفیف: 1 تا 3 بار رفتار جبرانی در هفته
  2. متوسط: 4 تا 7 بار رفتار جبرانی در هفته
  3. شدید: 8 تا 13 بار رفتار جبرانی در هفته
  4. بسیار شدید: بیش از 14 بار رفتار جبرانی در هفته

درمان اختلال پرخوری عصبی

درمان اختلال پرخوری افراطی که با پاکسازی همراه باشد بر آموزش غذای سالم و تغذیه و همچنین درمان سلامت روان متمرکز است که مستلزم ایجاد دید سالم نسبت به خود و رابطه سالم با غذا است.

  • روان درمانی: درمان شناختی- رفتاری نوعی مشاوره فردی است. بر تغییر تفکر (شناختی) و رفتار (رفتاری) شما تمرکز دارد. درمان شامل تکنیک‌هایی برای ایجاد نگرش سالم نسبت به غذا و وزن است. همچنین شامل رویکردهایی برای تغییر نحوه واکنش شما به شرایط دشوار است.
  • دارو: در مورد داروهای اختلال پرخوری عصبی فلوکسیتین تنها داروی مورد تأیید سازمان غذا و داروی امریکاست. مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین نوعی داروی ضد افسردگی هستند. آنها می‌توانند دفعات پرخوری و استفراغ را کاهش دهند. اما اثربخشی طولانی مدت این داروها مشخص نیست. آنها همچنین در درمان اضطراب و افسردگی موثر هستند. این شرایط در میان افراد مبتلا به پرخوری عصبی رایج است. البته بدون تجویز روانپزشک به هیچ وجه مصرف آن توصیه نمی‌شود.
  • گروه‌های حمایتی: گروه‌های حمایتی می‌توانند در صورت استفاده با سایر اشکال درمان مفید باشند. در گروه‌های حمایتی، افراد و خانواده‌هایشان ملاقات می‌کنند و داستان‌هایشان را به اشتراک می‌گذارند.
  • کمک از متخصص تغذیه و آموزش تغذیه سالم: اینها می‌توانند به شما کمک کنند تا عادات غذایی سالم را یاد بگیرید و برنامه‌های غذایی مغذی داشته باشید و یاد بگیرید که نگرش خود را نسبت به غذا تغییر دهید.
  • درمان بستری: شامل بستری شدن در بیمارستان، به ویژه برای موارد کم آبی شدید، عدم تعادل الکترولیت‌ها و آسیب اندام است.

درمان موفقیت‌آمیز معمولاً شامل ترکیبی از درمان‌های فوق است.

چشم انداز پرخوری عصبی چیست؟

اختلال پرخوری عصبی در روانشناسی وضعیت روانی است که اگر درمان نشود یا درمان ناموفق باشد، می‌تواند زندگی را تهدید کند. هر چه بولیمیا زودتر تشخیص داده شود، درمان موثرتر است.

درمان‌های موثر بر موارد زیر تمرکز دارند:

  • غذا
  • اعتماد به نفس
  • حل مشکل
  • مهارت‌های مقابله ای
  • سلامت روان

10 حقیقت در مورد پرخوری عصبی

1. ریشه در عادات اجباری دارد.

اگر به پرخوری عصبی یا اختلال خوردن دیگری مبتلا هستید، ممکن است نسبت به تصویر بدن خود وسواس داشته باشید و اقدامات شدیدی را برای تغییر وزن خود انجام دهید. پرخوری عصبی باعث پرخوری و پاکسازی می‌شود.

پرخوری عبارت است از مصرف مقدار زیادی غذا در مدت زمان کوتاه که در اختلال پرخوری هم دیده می‌شود اما در اختلال پرخوری عصبی به جز پرخوری رفتار پاکسازی با رفتارهایی مانند استفراغ اجباری، ورزش بیش از حد، استفاده بیش از حد از ملین‌ها یا ادرارآور‌ها یا روزه‌داری دیده می‌شود. این اختلال باعث آسیب جدی به بدن می‌شود.

2. پرخوری عصبی یک اختلال روانی است.

پرخوری عصبی یک اختلال خوردن است، اما می توان از آن به عنوان یک اختلال روانی نیز یاد کرد. طبق گزارش انجمن ملی بی اشتهایی عصبی و اختلالات مرتبط، اختلالات خوردن مانند پرخوری عصبی کشنده‌ترین شرایط روانی در ایالات متحده است. این واقعیت به مشکلات سلامتی طولانی مدت و همچنین خودکشی نسبت داده می شود.

3. فشار اجتماعی می تواند یک علت باشد.

تمایل به انطباق با استانداردهای زیبایی می‌تواند باعث شود افراد درگیر عادات غذایی ناسالم شوند.

4. پرخوری عصبی ممکن است ژنتیکی باشد.

فشارهای اجتماعی و اختلالات روانی مانند افسردگی تنها دو مورد از علل احتمالی پرخوری عصبی هستند. برخی از دانشمندان معتقدند که این اختلال ممکن است ژنتیکی باشد. با این حال، مشخص نیست که آیا این به دلیل ژن است یا عوامل محیطی در خانه.

5. مردان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در حالی که زنان بیشتر مستعد ابتلا به اختلالات خوردن، به ویژه بولیمیا هستند، این اختلال به جنسیت اختصاصی ندارد. مردان اغلب کمتر به دنبال درمان‌های مناسب هستند که می‌تواند آنها را در معرض خطر مشکلات سلامتی قرار دهد.

6. افراد مبتلا به بولیمیا می‌توانند وزن بدن طبیعی داشته باشند.

همه افراد مبتلا به بولیمیا فوق العاده لاغر نیستند. افراد مبتلا به پرخوری عصبی ممکن است دوره‌هایی از بی‌اشتهایی را تجربه کنند، اما همچنان تمایل دارند کالری بیشتری را از طریق پرخوری و پاکسازی مصرف کنند. این توضیح می‌دهد که چرا بسیاری از افراد مبتلا به بولیمیا هنوز وزن طبیعی خود را حفظ می‌کنند.

7. پرخوری عصبی می‌تواند عواقب جدی برای سلامتی داشته باشد.

اختلال پرخوری عصبی باعث چیزی بیش از کاهش وزن ناسالم می‌شود. هر سیستمی در بدن شما برای عملکرد صحیح به تغذیه و عادات غذایی سالم وابسته است. هنگامی که متابولیسم طبیعی خود را از طریق پرخوری و پاکسازی مختل می‌کنید، بدن شما می‌تواند به طور جدی تحت تأثیر قرار گیرد.

8. پرخوری عصبی می‌تواند تولید مثل سالم را مهار کند.

زنان مبتلا به بولیمیا اغلب قاعدگی را از دست می‌دهند. پرخوری عصبی می‌تواند اثرات ماندگاری بر تولید مثل داشته باشد حتی زمانی که چرخه قاعدگی شما به حالت عادی بازگردد. این خطر برای زنانی که در طول دوره‌های پرخوری عصبی “فعال” باردار می‌شوند، بیشتر است.

پیامدها شامل موارد زیر است:

  • سقط جنین
  • مرده‌زایی
  • دیابت بارداری
  • فشار خون بالا در دوران بارداری
  • نوزاد بریچ و به دنبال آن زایمان سزارین
  • نقائص هنگام تولد

9. داروهای ضد افسردگی ممکن است کمک کنند.

داروهای ضد افسردگی پتانسیل بهبود علائم بولیمیک را در افرادی که افسردگی نیز دارند، دارد.

10. این یک نبرد مادام العمر است.

پرخوری عصبی قابل درمان است، اما علائم اغلب بدون هشدار عود می‌کنند. از هر 10 نفر تنها 1 نفر به دنبال درمان اختلالات خوردن هستند. برای بهترین شانس در بهبودی، علائم و نشانه‌های هشدار‌دهنده اصلی خود را شناسایی کنید. برای مثال، اگر افسردگی محرک شماست، درمان‌های سلامت روان را به طور منظم دنبال کنید. جستجوی درمان می تواند به جلوگیری از عود بولیمیا کمک کند.

چگونه می‌توانم از پرخوری عصبی جلوگیری کنم؟

اگر بولیمیا در خانواده شما وجود دارد، از علائم هشداردهنده آگاه باشید تا بتوانید زودتر مشکل را تشخیص دهید. درمان زودهنگام می‌تواند الگوهای غذایی ناسالم را قبل از اینکه غلبه بر آنها سخت‌تر شود، بشکند.

شما می‌توانید با درمان سایر بیماری‌ها مانند افسردگی و اختلالات اضطرابی، خطر ابتلا به پرخوری عصبی خود را کاهش دهید.

سخن پایانی

بسیاری از مردم نگران وزن خود هستند. اما افراد مبتلا به پرخوری عصبی وسواس زیادی به غذا و وزن دارند. پرخوری عصبی یک بیماری جدی است که می‌تواند بر سلامت روانی و جسمی شما تأثیر بگذارد. اگر فکر می‌کنید به پرخوری عصبی مبتلا هستید، از کمک گرفتن خجالت نکشید. با مراقبت‌های پزشکی مناسب و مشاوره سلامت روان، می‌توانید بهتر شوید. اولین قدم را برای محافظت از رفاه خود با صحبت با یک روانشناس بردارید.

معرفی نویسنده: پریسا ایازی

معرفی نویسنده: پریسا ایازی

من کارشناسی روانشناسی بالینی و کارشناسی ارشد رو روانشناسی عمومی خوندم. علاقمند به حوزه مدیریت استرس و مراقبه هستم.
حدود ۱۵ سال سابقه کار در زمینه آموزش و کاربرد انواع تکنیکهای ریلکسیشن،مدیتیشن و مایندفولنس دارم.
در حال حاضر به عنوان درمانگر در زمینه‌‌های درمان انواع اختلالات اضطرابی، مشاوره نوجوان و بهبود روابط والدین و فرزند، مشاوره پیش از ازدواج فعال هستم.

نظر شما درباره اختلال پرخوری عصبی چیست؟ آیا تا به حال علائم این اختلال را تجربه کرده‌اید؟ از تجربیات خود برای ماروم بنویسید.
حال خوب و آروم با ماروم
درخواست مشاوره

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

×